Творы пісьменніка сталі здабыткам нацыянальнай літаратуры.
Іван Дамінікавіч Луцэвіч, вядомы ўсяму свету пад псеўданімам Янка Купала, нарадзіўся 7 ліпеня 1882 года ў сям’і арандатара ў фальварку Вязынка Вілейскага павета (сёння гэта Маладзечанскі раён Мінскай вобласці).
Яго жыццёвы шлях быў насычаны падзеямі і разнастайнай дзейнасцю. Скончыў беларускую народную школу ў 1898 годзе. Пасля смерці бацькі ў 1902 годзе вымушаны быў пачаць самастойную працу, у тым ліку працаваў настаўнікам.
Да 1909 года Іван Луцэвіч змяніў мноства прафесій: служыў пісарам судовага следчага ў Радашковічах, малодшым прыказчыкам у памешчыка, працаваў на бровары, а таксама быў бібліятэкарам у Вільні.
З 1909 па 1913 гады Янка Купала вучыўся на агульнаадукацыйных курсах у Пецярбургу. У 1913 годзе зноў вярнуўся ў Вільню, дзе актыўна ўдзельнічаў у выдавецкай дзейнасці і працаваў рэдактарам адной з газет.
З пачатку Першай сусветнай вайны жыццё паэта набыла новы абарот. У верасні 1915 года ён апынуўся ў Маскве, а ў студзені 1916-га быў прызваны ў войска. Служыў у дарожна-будаўнічым атрадзе, дзе і сустрэў Кастрычніцкую рэвалюцыю.
З 1919 года пачынаецца працяглы Мінскі перыяд жыцця песняра. Ён актыўна ўдзельнічаў у стварэнні нацыянальнага тэатра, Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта і Акадэміі навук БССР, а таксама развіваў выдавецкую справу. Менавіта ў гэты перыяд Янка Купала атрымаў званне Народнага паэта БССР (1925), стаў членам Саюза пісьменнікаў СССР (1934) і быў узнагароджаны ордэнам Леніна (1939). Яго плённая дзейнасць спалучалася з актыўнай грамадскай працай: ён быў членам ЦВК БССР, акадэмікам АН БССР і АН УССР, а з 1940 года – дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны Янка Купала знаходзіўся ў эвакуацыі пад Казанню. У 1942 годзе, знаходзячыся ў Маскве, ён трагічна загінуў пры нявысветленых абставінах у гасцініцы «Масква».
Жыццёвы шлях паэта быў асветлены яго шматлікімі творамі, якія і па гэты дзень дзівяць сваёй прастатой мовы і глыбінёй думкі. Разам з Якубам Коласам, Янка Купала застаецца паэтычным духоўным лідарам беларускага народа.
Творчасць Купалы ахоплівае шырокі спектр тэм і жанраў. Яго першыя вядомыя працы ўключаюць верш «Мая доля», першы надрукаваны на беларускай мове верш «Мужык» (1905) і дэбютны зборнік «Жалейка» (1908). Далей былі зборнікі «Гусляр», «Шляхам жыцця», «Спадчына», «Безназоўнае», паэмы «Магіла льва», «Над ракою Арэсай», «Курган» і многія іншыя. За зборнік «Ад сэрца» ў 1941 годзе паэт быў узнагароджаны Дзяржаўнай прэміяй СССР.
Сярод самых знакамітых вялікіх твораў паэта – «Адвечная песня», «Сон на кургане», драма «Раскіданае гняздо», п’есы «Тутэйшыя» і «Паўлінка», сталі неад’емнай часткай беларускай драматургіі і паэзіі. Янка Купала таксама праявіў сябе як публіцыст, літаратурны крытык і перакладчык, узбагаціўшы беларускую мову перакладамі «Слово о полку Игореве», « Медный всадник » Пушкіна, твораў Тараса Шаўчэнкі і інш.
Самыя цікавыя і важныя навіны шукайце ў нашых сацыяльных сетках: TikTok, Instagram, VK, Одноклассники, Telegram, Facebook, Viber.
