Не абы як

“Мне ўсё роўна”… Калі вы пачулі гэтую фразу ад знаёмага ці сябра, гэта, па-мойму, павінна стаць падставай для трывогі. У чалавека такая натура, што яму не можа быць “усё роўна”. Можа быць добра ці дрэнна, белае здавацца чорным – але не ўсё роўна. Усё роўна – гэта абыякавасць. Гэта свет навокал у шэрых танах (усё […]

Продолжить чтение

Человек читающий

Днями спешила на работу, отмечая про себя знакомый и изученный за долгие годы пейзаж, фиксируя какие-то позитивные изменения и недостатки: новый забор поставили, здесь мусор не убрали, дети нараспашку, простудятся… Всё как всегда. И вдруг взгляд зацепился, вернулся назад, как бывает часто, когда видим что-то необычное или непривычное. Ещё раз пробежала глазами: работники ЦРБ вышли […]

Продолжить чтение

Бачыць свет вакол

У інтэрнеце сустрэла гісторыю: выкладчыца раздала студэнтам заданні, паклаўшы іх адваротным бокам наверх. Калі тыя ў недаўменні перавярнулі карткі, убачылі ў цэнтры кропку. І больш нічога… Заданне было простым: апісаць пабачанае. І ўсе трыццаць чалавек ахарактарызавалі кропку. Нехта – з матэматычнага боку, нехта – з лірычнага, нехта – зыходзячы з яркасці фарбы і насычанасці колеру. […]

Продолжить чтение